Τ ο νέο γιγαντιαίο «μάτι» της ανθρωπότητας στο Σύμπαν Φανταστείτε 1.650 κεραίες να συνεργάζονται σαν να αποτελούν ένα και μοναδικό γιγαντιαίο ραδιοτηλεσκόπιο. Αυτό ακριβώς είναι το Deep Synoptic Array (DSA), ένα από τα πιο φιλόδοξα επιστημονικά έργα που σχεδιάζονται σήμερα και το οποίο αναμένεται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο παρατηρούμε το Σύμπαν. Σε αντίθεση με τα οπτικά τηλεσκόπια που συλλέγουν ορατό φως, τα ραδιοτηλεσκόπια «ακούν» το Σύμπαν ανιχνεύοντας ραδιοκύματα. Αυτά τα σήματα προέρχονται από μερικά από τα πιο ακραία και ενεργητικά φαινόμενα του Κόσμου, όπως οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, τα πάλσαρ, οι περιοχές γέννησης άστρων και οι μυστηριώδεις ταχείες ραδιοεκλάμψεις (Fast Radio Bursts), των οποίων η προέλευση εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα της σύγχρονης αστροφυσικής. Το DSA, που αναπτύσσεται από το Caltech, θα αποτελείται από 1.650 κεραίες κατανεμημένες σε μεγάλη έκταση. Με τη βοήθεια πανίσχυρων υπερυπολογιστών, τα δεδομένα από όλες τις κεραίες θ...
Το παράξενο πείραμα της NASA με τις χιλιάδες μέδουσες στο διάστημα
Η αποστολή του διαστημικού λεωφορείου Columbia το 1991 που μετέφερε χιλιάδες μέδουσας στο διάστημα παραμένει ένα από τα πιο ιδιαίτερα κεφάλαια στην ιστορία της NASA. Ο στόχος των επιστημόνων ήταν να διερευνήσουν τη διαδικασία μέσω της οποίας η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει την ανάπτυξη ζωντανών οργανισμών που διαθέτουν αισθητήρες προσανατολισμού.
Γιατί όμως μέδουσες μπορεί να αναρρωτιέστε μερικοί. Λοιπόν, αν και η ανατομία της μέδουσας φαίνεται απλή, ο μηχανισμός με τον οποίο αντιλαμβάνεται την κατεύθυνση προς τα πάνω και προς τα κάτω παρουσιάζει εντυπωσιακές ομοιότητες με το εσωτερικό του ανθρώπινου αυτιού καθώς και οι δύο οργανισμοί βασίζονται σε μικροσκοπικούς κρυστάλλους που ενεργοποιούν νευρικά κύτταρα ώστε να διατηρείται η αίσθηση της ισορροπίας.
Κατά τη διάρκεια της αποστολής, οι πολύποδες αναπτύχθηκαν ταχύτατα μέσα σε σάκους με τεχνητό θαλασσινό νερό, με αποτέλεσμα να επιστρέψουν στη Γη πάνω από εξήντα χιλιάδες μέδουσες με τα ευρήματα όμως να προκαλούν έντονο προβληματισμό στην επιστημονική κοινότητα. Οι μέδουσες που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σε συνθήκες μικροβαρύτητας εμφάνισαν σοβαρές δυσκολίες στον συντονισμό τους μόλις ήρθαν σε επαφή με το γήινο περιβάλλον. Συγκεκριμένα, παρουσίασαν ανωμαλίες στον παλμό τους και αδυναμία προσανατολισμού, κάτι που οι ερευνητές ερμήνευσαν ως μια μορφή μόνιμου και οξέος ιλίγγου.
Βέβαια, πίσω στο σήμερα η συγκεκριμένη μελέτη χρησιμοποιείται συχνά ως παράδειγμα για να εξεταστεί ποια θα είναι η διαδικασία όταν οργανισμοί μπορούν να αναπτυχθούν σε συνθήκες μικροβαρύτητας και πως μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία τους όταν θα επιστρέψουν πίσω στην Γη.
unboxholics
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου