Η πραγματικότητα πίσω από την ύλη Ζ ούμε μέσα σε έναν κόσμο που μοιάζει αυτονόητος. Αγγίζουμε ένα τραπέζι και αισθανόμαστε τη σκληρότητά του. Κοιτάζουμε το σώμα μας και αντιλαμβανόμαστε μια σταθερή, υλική ύπαρξη. Βλέπουμε τα βουνά, τα κτίρια, τους πλανήτες και τα άστρα και θεωρούμε ότι γνωρίζουμε τι σημαίνει «ύλη». Όμως, όσο βαθύτερα εξετάζει η επιστήμη τη φύση, τόσο περισσότερο αυτή η βεβαιότητα κλονίζεται. Κάτω από την επιφάνεια της καθημερινής πραγματικότητας βρίσκεται ένας κόσμος που δεν μοιάζει καθόλου με εκείνον που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας. Στο κβαντικό επίπεδο, η ύλη περιγράφεται μέσα από θεμελιώδη πεδία, κβαντικές καταστάσεις, πιθανότητες και αλληλεπιδράσεις. Αυτό που εμείς αντιλαμβανόμαστε ως «στερεό» δεν είναι μια απλή, αδιαίρετη και ακίνητη πραγματικότητα. Η συμπεριφορά της ύλης προκύπτει από πολύ βαθύτερες φυσικές διεργασίες, οι οποίες εκτυλίσσονται σε επίπεδα που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε άμεσα. Και το πιο εντυπωσιακό είναι ότι αυτό δεν αφορά μόνο τα αντικείμεν...
Αυτός ο Λαμπτήρας καίει εδώ και… 125 χρόνια
Έχει τη δική της σελίδα στο Facebook και μια κάμερα να την μαγνητοσκοπεί 24 ώρες το 24ωρο, ώστε να ξέρουν όλοι ότι… ζει. Ο λόγος για μια μικροσκοπική λάμπα 4 watt που το Σαββατοκύριακο έκλεισε 125 χρόνια ζωής – ένα γεγονός που γιορτάστηκε με τούρτες, ομιλίες, ακόμη και παρέλαση!
Ο λαμπτήρας έλαμψε για πρώτη φορά το 1901, όταν δόθηκε εν είδει δωρεάς στον πυροσβεστικό σταθμό του Λίβερμορ, στο Σαν Φρανσίσκο.
«Στο βιβλίο επισκεπτών μας έχουμε σχόλια ανθρώπων από τη Γερμανία, την Κίνα, την Ιαπωνία, τη Ρωσία, την Αγγλία, από οπουδήποτε μπορεί κανείς να φανταστεί», λέει με υπερηφάνεια ο πρώην αρχιπυροσβέστης του σταθμού, Λιν Όουενς, ο οποίος είχε αναλάβει να επιβλέπει και το λαμπτήρα επί 30 χρόνια.
Η μοναδική ερώτηση, της οποίας την απάντηση δεν γνωρίζει ο Όουενς, είναι… «πώς γίνεται η λάμπα να καίει επί τόσα χρόνια;». Λέει ότι πολλοί επιχείρησαν να δώσουν μια εξήγηση, όμως κανείς δεν κατέληξε σε κάποιο πειστικό συμπέρασμα.
Ο ίδιος ο Όουενς υποθέτει ότι «ίσως έχει κρατήσει τόσο πολύ επειδή κανείς δεν την αναβοσβήνει.»
Η παλιά ιστορία του μικρού λαμπτήρα
Ο λαμπτήρας αιωρείται σε ύψος πέντε μέτρων, μέσα στον πυροσβεστικό σταθμό, και φυσικά κανείς δεν φθάνει χωρίς σκάλα το διακόπτη, που βρίσκεται στη βάση του.
Κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1890 από τη Shelby Electrics Company του Οχάιο και είναι από φυσητό γυαλί.
Ο ιδιοκτήτης μιας εταιρίας του Λίβερμορ τον δώρησε στον τοπικό σταθμό της Πυροσβεστικής, η οποία μέχρι τότε χρησιμοποιούσε λάμπες κηροζίνης.
Προκειμένου στο σταθμό να μην επικρατεί απόλυτο σκοτάδι κατά τη διάρκεια της νύχτας, οι πυροσβέστες τον άφηναν αναμμένο όλο το 24ωρο.
Η ύπαρξη του λαμπτήρα που δεν σβήνει ποτέ άρχισε να γίνεται γνωστή στο ευρύ κοινό, όταν ένας ρεπόρτερ τοπικής εφημερίδας άρχισε να διερευνά τα αίτια της «μακροζωίας» του, γράφοντας ότι θα πρέπει να μπει στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες.
Η αλήθεια πάντως είναι ότι η λάμπα έσβησε κάποτε, «για 7 με 8 λεπτά», σύμφωνα με τον Όουενς, όταν ο σταθμός μετακινήθηκε σε νέο κτίριο.
Έκτοτε ωστόσο, δεν έχει σβήσει ποτέ, ούτε σε διακοπές ρεύματος, αφού είναι συνδεδεμένος με γεννήτρια.
Όσο για την πιθανότητα αντικατάστασής του με έναν ενεργειακά αποδοτικό λαμπτήρα; Αυτό δεν θα γίνει ποτέ, λέει κατηγορηματικά ο 67χρονος φύλακάς της.
«Σε μια κοινωνία, όπου όλα κινούνται τόσο γρήγορα, αυτή η μικρή λάμπα αντιπροσωπεύει τη σταθερότητα, αφού εξακολουθεί να κάνει ό,τι έκανε επί 125 χρόνια».
Έχει τη δική της σελίδα στο Facebook και μια κάμερα να την μαγνητοσκοπεί 24 ώρες το 24ωρο, ώστε να ξέρουν όλοι ότι… ζει. Ο λόγος για μια μικροσκοπική λάμπα 4 watt που το Σαββατοκύριακο έκλεισε 125 χρόνια ζωής – ένα γεγονός που γιορτάστηκε με τούρτες, ομιλίες, ακόμη και παρέλαση!Ο λαμπτήρας έλαμψε για πρώτη φορά το 1901, όταν δόθηκε εν είδει δωρεάς στον πυροσβεστικό σταθμό του Λίβερμορ, στο Σαν Φρανσίσκο.
«Στο βιβλίο επισκεπτών μας έχουμε σχόλια ανθρώπων από τη Γερμανία, την Κίνα, την Ιαπωνία, τη Ρωσία, την Αγγλία, από οπουδήποτε μπορεί κανείς να φανταστεί», λέει με υπερηφάνεια ο πρώην αρχιπυροσβέστης του σταθμού, Λιν Όουενς, ο οποίος είχε αναλάβει να επιβλέπει και το λαμπτήρα επί 30 χρόνια.
Η μοναδική ερώτηση, της οποίας την απάντηση δεν γνωρίζει ο Όουενς, είναι… «πώς γίνεται η λάμπα να καίει επί τόσα χρόνια;». Λέει ότι πολλοί επιχείρησαν να δώσουν μια εξήγηση, όμως κανείς δεν κατέληξε σε κάποιο πειστικό συμπέρασμα.
Ο ίδιος ο Όουενς υποθέτει ότι «ίσως έχει κρατήσει τόσο πολύ επειδή κανείς δεν την αναβοσβήνει.»
Η παλιά ιστορία του μικρού λαμπτήρα
Ο λαμπτήρας αιωρείται σε ύψος πέντε μέτρων, μέσα στον πυροσβεστικό σταθμό, και φυσικά κανείς δεν φθάνει χωρίς σκάλα το διακόπτη, που βρίσκεται στη βάση του.
Κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1890 από τη Shelby Electrics Company του Οχάιο και είναι από φυσητό γυαλί.
Ο ιδιοκτήτης μιας εταιρίας του Λίβερμορ τον δώρησε στον τοπικό σταθμό της Πυροσβεστικής, η οποία μέχρι τότε χρησιμοποιούσε λάμπες κηροζίνης.
Προκειμένου στο σταθμό να μην επικρατεί απόλυτο σκοτάδι κατά τη διάρκεια της νύχτας, οι πυροσβέστες τον άφηναν αναμμένο όλο το 24ωρο.
Η ύπαρξη του λαμπτήρα που δεν σβήνει ποτέ άρχισε να γίνεται γνωστή στο ευρύ κοινό, όταν ένας ρεπόρτερ τοπικής εφημερίδας άρχισε να διερευνά τα αίτια της «μακροζωίας» του, γράφοντας ότι θα πρέπει να μπει στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες.
Η αλήθεια πάντως είναι ότι η λάμπα έσβησε κάποτε, «για 7 με 8 λεπτά», σύμφωνα με τον Όουενς, όταν ο σταθμός μετακινήθηκε σε νέο κτίριο.
Έκτοτε ωστόσο, δεν έχει σβήσει ποτέ, ούτε σε διακοπές ρεύματος, αφού είναι συνδεδεμένος με γεννήτρια.
Όσο για την πιθανότητα αντικατάστασής του με έναν ενεργειακά αποδοτικό λαμπτήρα; Αυτό δεν θα γίνει ποτέ, λέει κατηγορηματικά ο 67χρονος φύλακάς της.
«Σε μια κοινωνία, όπου όλα κινούνται τόσο γρήγορα, αυτή η μικρή λάμπα αντιπροσωπεύει τη σταθερότητα, αφού εξακολουθεί να κάνει ό,τι έκανε επί 125 χρόνια».
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου